Posted by: Dídí on: 17. júní, 2008
Jæja, þá er komið að núllstillingu. Ég datt svona svakalega í það núna, hehe. Ég var semsagt á Akureyri með tengdafjölskyldunni þar sem mágkona mín var að útskrifast. Það var ekki mikið um hollustufæði, aðallega junk en ég hefði samt getað valið betur. Eins var ávallt nammi á borðum og ég sökkti mér í það! En ég hef náttúrulega engum um að kenna en sjálfri mér! Ég hefði alveg getað keypt mér minn eigin mat og eldað og ég hefði alveg getað sleppt namminu! Ég ætla samt ekkert í neina niðurrifsstarfsemi. Þetta er búið og gert og það besta sem ég get gert er að núllstilla mig og halda ótrauð áfram!
Þessvegna er þessi vigtun deginum fyrr en venjulega, ég vil núllstilla mig sem fyrst.
Eins er ég að fara austur í fyrramálið og við tekur vinnutörn svo ég mun ekki hafa orku í blogg fyrst um sinn!
En að tölunum! Ég stóð semsagt í stað þrátt fyrir allt! Var satt best að segja að búast við þyngingu upp á kíló eða svo! En ég virðist reyndar ekki hafa farið í bjúgsöfnun og ég reyndi að halda blóðsykri jöfnum með eplaediki og trefjum svo það hefur kannski bara bjargað málunum.
Svo stefni ég bara á kíló í næstu viku.
Flott að fara ekki upp allavega
Góða ferð á austurlandið, vona að það líði nú samt ekki of langt þar til þú færð bloggorkuna aftur
Smá sukk á langri leið gerir ekkert til:) Um að gera að leyfa sér eitthvað öðru hverju þegar maður er svona duglegur eins þú:D
Þú ert með réttu hugsunina í þessu. Það að standa í stað eða jafnvel þyngjast er smámál hjá því að miss baráttuþrekið og jákvæðnina út í það sem maður er að gera. Áhrif helgarinnar á vigtina verða hverfandi með þinni keyrslu mín kæra 
Kærar kveðjur
17. júní, 2008 kl. 16:49
Þú varst ekki eini sukkarinn hér í bæ um helgina en hefur örugglega verið með þeim friðsamari. Gangi þér vel á Austurlandi. Sá gamli.