Já, bara gleðigleði hér á bæ. Er eitthvað ofsalega glöð í hjartanu, eins cheesy og það hljómar.

Vikan var bara góð, en svona leit hún út:

Skyldan
Fiskur 5 1/2x
Kjöt 3x
Egg 4x
Lifur 1x

Valið
Kjúklingur 2 1/2x
Feitur ostur 4x
Magur ostur 1x
Morgunkorn 2x

Extra
16/21

Gæti reyndar fengið mér ís á eftir yfir Dexter, er ekki alveg komin með niðurstöðu í málinu.

Ég hef nokkrum sinnum bloggað það hversu súrrealísk þessi tala 34,9 kg er fyrir mér og hvað ég geri mér í raun ekki grein fyrir hversu sjúklega mikið það er. Ég held að ég geti mikið rakið það til þess að ég finn í raun engan mun á mér frá degi til dags. Jú, ég sé muninn, finn hann á fötum og veit af honum og jú það er auðveldara að labba og svona, en… ég var, blessunarlega séð, ekki farin að fá neina stoðkerfisverki sem tengja má offitu. Eins voru ekki komnir neinir aðrir sjúkdómar upp eins og sykursýki etc. Svo er ekki heldur eins og ég sé orðin grönn og því er ég ekki farin að geta hlaupið eða eitthvað svoleiðis.

En allavega, back to the point. Ég fékkáðan semsagt ansi góða sýn á hversu mikið tæp 35 kíló eru, þessi sýn kom í formi einnar 11 ára gamallar stelpu! Ég ætlaði ekki að trúa því að stelpurófan væri ekki nema 37 kíló eins og systir hennar hafði sagt mér og því spurði ég hana áðan, jú hún er 37 kíló. Ég tók hana aðeins upp og VÁ! þetta er ekkert smá mikið! Hugsa sér að ganga um með eina 11 ára undir arminum allan daginn í mörg ár! Ég er meira að segja búin að vera að bera tvær slíkar með mér en er nú laus við aðra þeirra. Það að sjá rófuna og vita að hún er aðeins þyngri en öll þau kíló sem ég er búin að missa er rosaleg tilhugsun, sem ég í raun trúi varla. En þetta er víst heilagur sannleikur og ekkert hægt að forðast hann, ég var orðin sjúklega feit og hefði endað í gröfinni ansi ung hefði ég haldið áfram á þessari braut.

Núna er ég bara spennt og hlakka til að fara í vigtun á miðvikudaginn því ég er viss um að núna sé komið að deginum sem ég fæ að taka myndir og sýna ykkur öllum. En svona til vara þá megiði alveg krossa putta fyrir mig.